Klemmend kastdeurtje recht hangen en twee lampen ophangen. Niet ’n heel ongebruikelijke vraag. Maar juist zo’n alledaagse klusvraag deed me zowaar een boete van tweehonderd miljoen van de Europese Unie begrijpen, met als tussenstation een voorganger die kennelijk blind was en de elektrische installatie daardoor noodgedwongen op de tast had aangelegd. Met wanten aan.

Deurtje was simpel: kast was ruim dertig jaar oud en kromgetrokken. Zo goed mogelijk afgesteld, maar ’n geval van garantie-tot-de-deur.

Bij de lampen bleek het om twee spotjes te gaan.
De eerste moet in de badkamer komen. Daar zit al een lamp, maar die is niet al te mooi. De doos waar de lamp op moet worden aangesloten zit half achter een spiegel. Die spiegel heeft ook nog ’ns een heel dikke houten lijst, waardoor het spotje zo’n tien centimeter van de muur zou komen. Spotje is open aan de achterkant, waardoor het geen enkele bescherming tegen water heeft. Op zestig centimeter van de douche. Mogelijk ’n briljante oplossing voor het woningtekort, maar ik heb daar toch wat morele problemen mee. Bovendien was de bewoonster heel aardig en kwam steeds met dingen als bakbananen en meloen aanlopen, dus dat was ook niet echt ’n reden om dat spotje daar te monteren.
Boven die doos bleek ook nog ’n koudwaterleiding te lopen. Waaraan bij het douchen condensdruppels komen te hangen, die met het gezellige geluid van ’n Oudhollandse regenbui precies in de achterkant van dat spotje zouden rikketikken. Heel nostalgisch allemaal, maar te vrezen valt dat je er niet echt lang van kunt genieten.
Omdat die oude lamp goed (en douchebestendig) gemonteerd was, alles gewoon zo gelaten.

De spotjes waren bij Temu gekocht. 35 euro per stuk, nog niet eens heel goedkoop. Wel heel mooi. En levensgevaarlijk.
Die open achterkant kon nog, mits je zoiets niet bij de douche of zo ophangt. Ook de metalen buitenkant hoefde geen bezwaar te zijn: keurige aardaansluiting. Hoewel je er dan wel op moet letten dat de aansluiting ook een aardedraad heeft, wat in bijvoorbeeld woonkamers van oudere huizen lang niet altijd het geval is.
Maar er was nog iets heel opmerkelijks aan het ontwerp: je kon die spotjes volledig ronddraaien, eindeloos. Waarbij je natuurlijk na twee of drie keer draaien de draden lostrekt. Met ’n beetje geluk schiet als eerste de aardedraad los, en als tweede de stroomdraad. Als die dan tegen het metaal van de buitenkant van het spotje aankomt, krijg je de ervaring van je leven als je die buitenkant aanraakt: zonder jarenlange meditatie, yoga en wat al niet een acute instant-verlichting.
Normaal genomen zit er een stop op zo’n spotje, zodat je niet eindeloos één kant op kunt draaien.
De kap van het spotje zit vast met een moer. Niet zo heel bijzonder, maar deze moer zit aan de achterkant: alleen bereikbaar als je het spotje weer volledig losmaakt van muur en draden. Als je aan het spotje draait om dat te richten, draait die moer los. Echt een geniaal ontwerp, waarover duidelijk diep is nagedacht. Die losse moer is een extra uitnodiging om het spotje nog ’ns rond te draaien, in de hoop dat die moer weer vast komt te zitten. Als je ’n aanslag op iemand zou willen plegen zonder op te vallen, zou dit spotje een heel geschikt cadeau zijn.

En daar komt de Europese Unie om de hoek kijken met haar boete van tweehonderd miljoen voor Temu wegens de verkoop van onveilige producten. Ik vind de hoogte van die boete eigenlijk nog schappelijk voor deze poging tot doodslag. Ik ben niet echt ’n fan van de huidige Europese Unie, maar eerlijk is eerlijk: dit is een uitstekende actie. Overigens zou zo’n boete bij een aantal westerse bedrijven ook geen kwaad kunnen.
Wat het nog wat lastiger maakte: op de site van Temu stond dat deze spot geschikt is voor de badkamer. En probeer iemand maar ’ns te overtuigen dat iets niet waar is, als het ’op internet staat’. Uiteindelijk is dat gelukt, maar het zou makkelijker zijn als zo’n lamp gewoon niet door Temu wordt verkocht. Wat ’n gedrocht. Mooi van buiten, levensgevaarlijk van binnen. Vreemd, ik moet
nu opeens aan de lijsttrekster van ’n zekere politieke partij denken.
Maar goed, spotje kan wel op een andere inbouwdoos. Daar zit het spotje in een hoek, waardoor je het niet volledig rond kunt draaien. Daar monteren zou niet al te moeilijk moeten zijn.
Had je gedacht. Doos zit zo’n acht centimeter diep in de muur, scheef, volledig los en de schroefdraad was zeer deskundig naar blijvende invaliditeit geholpen.
Hoe los je ’n te diep zittende inbouwdoos op? Je zet er een stuk rioolbuis voor om de diepte te overbruggen. Pardon? Rioolbuis? Ja, van die grijze pvc-buis. En daar ram je dan ’n paar zelftappers doorheen, zodat je zeker weet dat de schroefdraad van de doos wat functionaliteit betreft nu prima bij de pvc-buis past.
Voor ’n te diep zittende inbouwdoos heb je speciale opvulringen. Uiteindelijk lukte het met heel veel gedoe om die doos recht te krijgen, opvulringen erop, iets te groot boutje er met enig geweld ingedraaid en ziedaar: de spot hangt stevig. Je maakt je niet populair bij degene die na jou iets aan die doos moet doen, maar je kunt zoiets alleen echt goed oplossen door die muur open te maken en alles goed aan te brengen. En dat voert te ver voor een klus.
Er bestaat wel reparatiemateriaal voor dit soort beschadigingen, maar als ’n doos scheef, los en acht centimeter diep zit, kun je dat vergeten.

Tweede spotje niet opgehangen, want daar was geen veilige plek voor te vinden.

Wel nog ’n lamp in de gang opgehangen. Dat ging redelijk makkelijk. Ledlamp erin, nieuw uit de doos: brandt niet. Kan gebeuren. Tweede ledlamp erin, ook spiksplinternieuw uit de doos: brandt niet. Nog nooit meegemaakt dat ’n nieuwe ledlamp het niet doet, nu twee keer. Omdat ik inmiddels toch wel enig zelfvertrouwen heb niet de aansluiting nagekeken, maar ’n werkende ledlamp uit ’n andere lamp erin gedraaid: hoera, licht! Lamp uit en weer aan: brandt niet. Dat geloof je niet: twee kapotte lampen en de derde sneuvelt bij het opnieuw aan doen. Begon nu toch ’n beetje aan mezelf te twijfelen. Heb ik op een of andere manier een hele hoge temperatuur veroorzaakt? Is er iets mis met de spanning?
Andere lampen gekocht. Zelfs in een winkelstraat als de Kinkerstraat is het inmiddels moeilijk om de juiste lampen te vinden. Maar het is ’n gezellige straat om te wandelen, dus dat maakt veel goed. En wat het helemaal goedmaakte: de nieuw gekochte lamp brandde zoals het hoort!

Lijkt allemaal kommer en kwel, maar het blijft hartstikke leuk om te doen. Het gaat altijd om mensen met weinig geld, en als het dan uiteindelijk toch lukt zonder (al te veel) extra kosten, geeft dat echt ontzettend veel voldoening. Bij mij thuis had ik ongelooflijk de pest in gehad als het zo tegenzit, maar bij ’n ander is het juist extra leuk, als het dan toch lukt.

Groet,

Peter Zwitser

Peter Zwitser is sinds 2024 klusvrijwilliger bij Voor Elkaar in West. Regelmatig doet hij per email verslag van zijn kluservaringen aan het team van voor Elkaar in West. We delen graag zo'n ervaring met onze lezers.